Wampiry praktycznie rzecz biorąc napotkać można wszędzie. Czasem przenikają się z innym „mitycznym” potworem wilkołakiem. Ale bliżej im do klasycznych Strzygonii czy nawet Sukkubów i Inkubów.
Najpopularniejszym i najbardziej znanym wizerunkiem wampira jest ten z powieści Brama Stokera „Dracula”. Ale wampiry są starsze, pojawiały się w praktycznie każdej epoce, tak samo przerażające, martwe i zimnę. Ba historie o nich żyją do dziś i mają się na tyle dobrze, że nadal masa ludzi wierzy że niektórzy po śmierci żyją nadal pijąc krew i mieszkającw kryptach/swoich trumnach.
Początkowo postać wampira osadzona była w chłopskim środowisku, i dopiero powieść gotycka przeniosła ją dalej w strone arystokracji.
Ale nie odebrała mu grozy, wręcz jej dodała. Czyniąc wampira bardziej mrocznym i potężniejszym sprawiła że mit o krwiopijcach nie był umarł śmiercią naturalną.
Początkowo bowiem wampiry nie były przesadnie inteligentne, intryg nie snuły, nie podróżowały i łatwo je było zabić. Bo nie uciekały :P
Dracula jest inteligentny i przebiegły. Ucieka gdy pali mu się grunt pod nogami. Jest bogaty co mu daje większe możliwości. Ma sługi – cyganów. Jest swoistym królem wampirów.

Wygląd Draculi może jednak budzić pewne obawy – spiczaste uszy, wielkie zęby i ogromne łapy. Jest arystokratą, ale nie w ludzkim pojęciu tego słowa.
Znakiem rozpoznawczym dzisiejszego wampira są kły. Spiczaste uszy, peleryna i inne takie – są zbędne. A kły można ukryć.

Ciekawy jest też problem przemiany w wampira. W „Draculi” wystarczyło (heh) umrzeć po tym jak wampir cie wypija – co spotkało Lucy. Jednak pojawia się tam motyw wymiany krwi między Miną a Draculą. Nie powoduje on jednak przemiany w wampira, udziela jednak Minie kilku cech wampira – strachu przed świętymi przedmiotami i czosnkiem.
Obecnie spora część literatury i filmu z wampirem w tle, jako sposób przemiany określa właśnie wymiane krwi – i śmierć ofiary.
Są też oczywiście wszelakie klątwy, wirusy i demony… Co kto lubi :P Sporadycznie – można się urodzić wampirem.

Ciekawa rzecz to także strach przed wszelakimi dewocjonaliami. Poza klasycznym „AAA, boje się”, istnieją też wampiry które wcale się nie boją owych, oraz takie na które owe dewocjonalia działają wtedy gdy osoba która je trzyma mocno wierzy. Znaczy żydom dziękujemy, wampiry was zjedzą nawet jak sie obwiesicie krzyżami :P
Metody mordu na wampirze:
- słońce, klasyka
- dekapitacja, klasyka
- płynąca woda, dość orginalne i rzadko spotykane
- spalenie, klasyka
- kołek bądź palik, klasyka
- pogrzebanie twarzą do ziemi, klasyka stosowana w praktyce
- pogrzebanie z głową między nogami, klasyka stosowana w praktyce
- pogrzebanie z żelazem w trumnie, klasyka praktyczna
- pogrzebanie z czosnkiem w ustach, klasyka praktyczna
- w ogóle pogrzebanie :P
- oblanie wodą święconą, bądź napicie się wody święconej
- martwa krew
- srebro, fanaberia

Co poczytać:
John Polidori – Wampir
Bram Stoker – Dracula
Stephen King – Miasteczko Salem
Anne Rice – Kroniki i Nowe Kroniki Wampirów
Nancy A. Collins – Tuzin czarnych róż
J.W. Goethe – Narzeczona z Koryntu
Thomas Preskett Prest – Varney the Vampire
Sheridan LeFanu – Carmilla
Siergiej Łukjanienko – Nocny Patrol
Władysław Reymont – Wampir
Steve Niles – 30 Dni Nocy
Steve Niles – Abra Makabra

Co obejrzeć:
Hunger aka Zagadka Nieśmiertelności
Dracula z 1931, 1958 i z 1992
Nosferatu – Symfonia Grozy z 1922 i 1979
Wampir z 1932
Fearles Vampire Killers
Blood for Dracula
Miasteczko Salem 1979
Legenda Siedmiu Złotych Wampirów
Martin z 1977